Onlangs kreeg ik van iemand de vraag: ‘waarom ben jij zo hooked door Kum Nye yoga’? Ik vind dit een heel leuke vraag en ik ben over deze vraag gaan nadenken. Waarom vind ik Kum Nye yoga zo inspirerend? Wat brengt het mij? Er zijn verschillende antwoorden op deze vraag.
Als eerste komt in mij op dat Kum Nye mij uitnodigt om elk moment open en fris te ontdekken wat ik in het moment ervaar. Dit maakt dat mijn blikrichting van ‘ergens daar’, naar ‘hier’ verschuift. ‘Hier’ is voor mij de eenvoud en grootsheid van Zijn, iets wat ik ‘daar’ niet kan ervaren. Om Zijn te treffen moet ik mijn overlevingsbeweging offeren. Radicaal stoppen met mijn focus te richten op ‘daar’. Anders gezegd: ik word uigenodigd te Zijn zonder hoop of vrees. Volkomen Nu.
Het tweede antwoord op deze vraag is: Kum Nye en meditatie kruisbestuiven elkaar. Wanneer ik mediteer ervaar ik een stilte en een roerloosheid die oneindig is. In deze stilte en roerloosheid dagen kwaliteiten op die mijn hart openen. Het zijn kwaliteiten als schoonheid, puurheid, vreugde, licht, eenvoud en soms extase of uitbundige straling. In Zijnsoriëntatie noemen we deze kwaliteiten Zijnskwaliteiten of boeddhakwaliteiten. In het navoelen, wat we veel doen tijdens de Kum Nye sessies, ervaar ik dezelfde stilte en roerloosheid en komen de Zijnskwaliteiten rijkelijk naar de voorgrond.
Er wordt gezegd dat Kum Nye een soort preliminary is voor Dzogchen meditatie. Preliminairy betekent voorbereidende oefening. Dzogchen meditatie is een vorm van meditatie waarbij je door direct en continu zicht/ervaren verblijft in Zijn. Waarom zou Kum Nye hier behulpzaam zijn? Mijn intuïtie is omdat je bij Kum Nye zowel mediteert als dat je oefeningen doet op een heel meditatieve wijze. Zo kun je je meditatie door laten gaan ook als je in beweging bent. Dat is een van de unieke aspecten aan Kum Nye yoga: meditatie terwijl je beweegt en soms in fysiek uitdagende houdingen staat, waar je gemakkelijk je concentratie verliest.
Wanneer we een Kum Nye oefening hebben gedaan nemen we uitgebreid de tijd om in de ervaring te blijven. Gewaar van wat je ervaart. Hier komen de stille achtergrond van Zijn en de levendigheid van de sensaties voor mij bij elkaar. Voor mij is dat enorme schoonheid, het stille (lege) en het levendige samen. En het raakt aan de zin uit de hart-soetra: leegte is vorm en vorm is leegte.
Dan ben ik onder de indruk van een aantal diepe aanwijzingen van zowel meditatiemeesters als mijn yoga lerares. Aanwijzingen die mij compleet uit mijn dagelijkse zelf laten vallen die altijd op weg is van A naar Beter. Ik zal een aantal van die aanwijzingen met je delen:
Doe niet je best
Al eerder heb ik eens een blog gewijd aan de diepe aanwijzing ‘doe niet je best’. Hoe simpel deze woorden ook klinken, voor mijn dagelijkse zelf is het een grootse aanwijzing. Vanuit mijn dagelijkse zelf kan ik niets anders dan mijn best doen. Dat is de Liefde van het dagelijkse zelf. Zijn best doen. Zorgen dat alles in orde komt. Zorgen dat ik veilig ben. Ga zo maar door. Echter door in deze beweging mee te gaan blijf ik van hier naar daar bewegen. Ik begin deze blog met het feit dat ‘hier’ de rijkdom van Zijn te vinden is. Dus zodra ik stop met mijn best doen, stap ik ergens uit. Ik laat iets uit mijn handen vallen en juist daardoor kom ik thuis. Thuis in Zijn.
Ervaren zonder woorden te geven
Een andere aanwijzing die hier heel direct bij aansluit is: ervaren zonder woorden te geven aan wat je ervaart. Meestal zijn we geneigd om alles wat we ervaren te benoemen, er over na te denken, oorzaak en gevolg met elkaar te verbinden en ga zo maar door. Ook dit is een mooi gebaar van onze psyche, opnieuw een en al liefde❤️. De psyche wil ‘weten’ hoe het zit. In onze maatschappij wordt ons geleerd om zo met onszelf en de dingen om te gaan en op zich is er niets mis mee.
Het boeddhisme heeft mij geleerd om iets anders te doen. Wanneer ik stop met woorden geven, ervaar ik ala seconde de open ruimte waar gewaarwordingen in plaatsvinden😃. Er is even niets, een open ruimte, een gat, een …… En precies daar is de rijkdom van Zijn te vinden. In deze open ruimte komen de Zijnskwaliteiten naar de voorgrond. Daar hoef ik opnieuw geen woorden aan te geven, alleen maar te Zijn. Dan blijven openheid en de kwaliteiten elkaar kruisbestuiven.
Oefenen zonder op het resultaat gericht te zijn
Zolang we resultaat gericht bezig zijn, gaan we van A naar Beter. Dit noemen we in Zijnsoriëntatie ook wel ‘doen’. Onze psyche is altijd gericht op verbetering, ook hier is niets mis mee. Het brengt ons als mensheid waar we nu zijn. Het is de intelligentie en op overleving gerichtheid van de psyche (=dagelijkse zelf) dat we grote stappen zetten. We hoeven onze psyche nooit fout te maken!
Mingyur Rinpoche heeft mij het geschenk van ‘niet gericht zijn op het resultaat’ geleerd. Door niet resultaat gericht bezig te zijn, stap ik uit de cirkel van hoop en vrees. Hoop dat het goed of goed genoeg is, vrees dat dat niet het geval zal zijn…
Daarmee heeft het spirituele pad heeft een ingang. Die ingang is leren Zijn. Zijn zonder ook maar een vinger te verroeren of iets te veranderen. Pijn is pijn, vreugde is vreugde en geen van beide hoeft anders. (Wat niet wil zeggen dat je niet naar een dokter moet gaan wanneer je lichamelijk klachten hebt!!)
Wanneer je leert om te Zijn met wat IS, ontdek je dat alles om te beginnen al heel en compleet is/was. Dit is een diep inzicht dat zeer ontspannend en diepgaand kan doorwerken. Misschien kan ik het nog dieper aanwijzen door te zeggen dat alles je rijkdom is. Dat inzicht zal ik in een volgende blog eens uitgebreid uitpakken.
